راز سر به مُهر

نامه توهین آمیز و دور از ادب قاضی مرتضوی، دادستان تهران، علیه زاکانی؛ نماینده اصولگرای تهران در مجلس که پی گیر تخلفات دانشگاه آزاد و پرونده فروش سئوالات کنکور این دانشگاه بوده، بسیاری از اصولگرایان را ناراحت کرده است. قاضی مرتضوی درباره نامه زاکانی نوشته که “مردم شریف با مطالعه این مطالب سخیف و کذب پی به عمق نارسایی روحی و روانی و شخصیت نویسنده آن می برند”! زاکانی در نامه اخیر خود که روزنامه ایران آن را چاپ کرد اعلام کرده که پرونده های مربوط به تخلفات کنکور  را شخص مرتضوی از سراسر ایران با بهانه های واهی به دادستانی تهران کشانده تا “گم شوند”! در پی این اقدامِ قاضی مرتضوی، علاوه بر جمع کثیری از نمایندگان مجلس، افراد دیگری نیز علیه قاضی مرتضوی درخواست مشترکی مبنی بر محاکمه وی در دادگاهی بی طرف به قوه قضاییه ارسال کرده اند.

*

نام قاضی مرتضوی با توقیف مطبوعات و به حبس فرستاندن روزنامه نگاران در دوره هشت ساله ریاست جمهوری محمد خاتمی و سپس ترقی در قوه قضاییه تا حد دادستانی پایتخت، عجین شده است. اوج درخشش قاضی مرتضوی اما به پرونده قتل زهرا کاظمی در زندان اوین بازمی گردد؛ جایی که مدیر کل وقت مطبوعات خارجی  را مجبور کرد پای ورقه ای را امضا کند که می گفت: “زهرا کاظمی با سکته مغزی، مُرده”؛ ادعایی که حتی خلاف آن ثابت شد!  آن موقع لابد اصولگرایان امروز که از توهین کلامی قاضی مرتضوی به یکی هم قطاران خود برآشفته اند، روی تاقچه نبودند که به سیب زمینی بگویند “دیب دمینی” و ندانند قاضی مرتضوی عین خوره به جان مطبوعات افتاده، ولی بی تردید گیر مصلحتی بس بزرگ بودند تا مباح شدن خون یک زن بی پناه را در زندان بزرگ پایتخت، مشمول چشم پوشی خود فرمایند! روزی که خون زهرا کاظمی نفله می شد، اصولگرایان قاضی مرتضوی را به کمتر از شجاعت نمی شناختند و حالا که دیکتاتور کوچولوی دانشگاه آزاد، عبدالله جاسبی، خرسند از مشغول کردن دادستان به مجلس و روزنامه ها و بالعکس، امور امپراتوری خود را تدبیر می کند، همین اصولگرایان از “اهانت” مرتضوی خون به دل شده اند! مرتضوی اما بیدی نیست که با این بادها بلرزد؛ بیست میلیون زاکانی دیگر هم راه به گوشه تنگ مهربانی در دل مرتضوی نخواهند برد … بادی که باید او را بلرزاند هنوز اجازه وزیدن نگرفته …

دیشب احمدی نژاد با مشاورش، یعنی زیر دستش که مدام او را تایید می کرد، نشست جلوی دوربین و به بهانه تشریح طرح اقتصادی اش، عینهو یک کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری صحبت کرد! احمدی نژاد یک سال مانده به پایان دوره ریاست جمهوری اش  از اجرای طرحی بزرگ در اقتصاد طی “یکی و دو ماه” آینده خبر می دهد؛ ظاهرا قد و قواره این طرح حتی برای طراحانش هم تا دیشب معلوم نشده بود؟! تاکید چندین باره رییس جمهور بر این که این طرح خیلی خوب ما در سه سال و آن یکی طرح فوق العاده ما در پنج سال آینده جواب می دهد و یادآوری های ملال آور کاستی های اقتصاد ایرانی که همه از آن خبر دارند، فقط یک معنی دارد: “احمدی نژاد می خواهد باز هم رییس جمهور شود”. آقایان حتی به خودشان زحمت نداده بودند تا نمودارهایی را که به نمایش می گذارند قابل دیدن باشد؛ حتی شاید بشود ادعا کرد آن نمودارها با آن رنگ های تند و جیغ و نوشته های ریز برای دیده نشدن به نمایش در آمد؛ فقط برای که بگویند “بله ما اهل آمار و نمودار و کار کارشناسی هستیم”! … ای کاش صدا و سیما جرأت داشت و آخرین مصاحبه احمدی نژاد را با گفتگوی ویژه بخش خبری شبکه دو در سه قبل مجددا پخش می کرد؛ آن موقع معلوم می شد که بهشتی که احمدی نژاد از آن سخن می گفت؛ برزخی برای فروپاشیدن بود! … آقای احمدی نژاد! راستی شما حاضرید مصاحبه سه سال قبل تان در شب انتخابات دوباره پخش شود؟!

اول: سه سال قبل که قرار به انتخابات ریاست جمهوری بود، کسانی نه چندان کم شمار در وبلاگستان نوشته بودند که به احمدی نژاد رأی خواهند داد تنها به این دلیل که با شناختی که از او پیدا کرده اند می دانند که او نظام را به سوی نابودی و لااقل یک چالش بسیار جدی در عرصه وجود و عدم، هدایت خواهد کرد!

دوم: دولت نهم در حد اعلایش فقط یک دولت است مثل همه دولت هایی که در این سی ساله سر کار بوده اند یا در آینده خواهند بود. دولت نهم باز فقط یک قوه از سه قوه کشور است؛ حتی اگر رییس اش معجزه هزاره سوم باشد، حتی اگر بگوید که کابینه اش کابینه هفتاد میلیونی خواهد بود ولی سه سال بعد از شروع ریاستش بر جمهور، همه بدانند که بهترین کابینه برای رییس جمهور، کابینه ای است مرکب از بیست و یک  احمدی نژاد به تعداد ! 

سوم: عدالت جدای از این که یک آرمان بشری و سپس اسلامی است، بارها و بارها قبله نمای انقلاب اسلامی هم بوده است. عدالت خواهی بُن مایه مبازرات آزادی خواهانه ملت ایران در طول تاریخ بوده

چهارم: “دولت نهم در موضوع پیگیری عدالت تنهاست”؛ این گفته رییس دولت نهم در جمع دانشجویان دانشگاه امام صادق بوده است. معنای بدون تفسیر و خدشه این جمله این است: “فقط دولت نهم به دنبال عدالت است و دیگران؛ نه”. دیگران کیستند: کل نظام جمهوری اسلامی منهای دولت چهارساله احمدی نژاد و این یعنی تلاش رییس جمهوری اسلامی ایران برای نشان دادن بی کفایتی جمهوری اسلامی! 

پنجم: کسانی که به احمدی نژاد رای دادند تا روی شاخه درخت بنشیند و آن را ببرد؛ این روزها خرسند از پیش بینی شان شاید اما باور نکنند که او دارد “ایران” را هم می بازاند.