رابرت موگابه، دیکتاتور زیمبابوه، که در دور اول انتخابات ریاست جمهوری این کشور آفریقایی، مبارزه را به مخالف باخته بود، چنان عرصه را تا روز برگزاری دور دوم انتخابات بر رقیب و هوادارنش تنگ کرد که خودش ماند و صندوق های رای و کلی آدم وحشت زده که باید آزادنه او را انتخاب می کردند! مورگان چانگيراي، رهبر حزب مخالف اصلي زيمبابوه و پيروز دور اول انتخابات، به دليل بروز موجي از حملات خونين عليه حاميان خود با حضور در دور دوم انتخابات مخالفت كرده بود. موگابه بعد از رأی دادن گفته که “من احساس خوبي دارم و خوشبين هستم”. رابرت موگابه قبل تر در تجمع انتخاباتي نهايي خود گفته بود كه خواستار ادامه حضور به عنوان رييس جمهور است؛ سمتي كه وي بيوقفه از زمان استقلال زيمبابوه از انگليس در سال 1980 در اختيار داشته است. حاصل دوران زمامداری موگابه بر زیبابوه این ها بوده: بیش از سه میلیون نفر از جمعیت جوان کشور راه مهاجرت در پیش گرفتهاند، ایدز گریبانگیر بیست و چهار تا سی و پنج درصد جمعیت سیزده میلیونی کشور است و متوسط عمر ظرف بیست سال از پنجاه و پنج به سی و پنج سال سقوط کرده است!
*
کاری از دست ما بر نمی آید جز آرزوی نابودی همه موگابه ها و آرزوی جانِ سخت و اتحاد برای همه دشمنان همه دیکتاتورها! و یک آرزوی دیگر؛ … که کاش احمدی نژاد انتخاب شدن موگابه را تبریک نگوید؛ … آقای احمدی نژاد! قول بده این کار را نکنی؛ نفرین زیمبابوه ای های فلک زده را نه برای خودت، نه برای آن هفده میلیون نفری که به تو رأی دادند و نه بقیه ملت نخر؛ لطفا …
