استفن کاوی تاکید دارد که هرچه دیگران به رهبر بیش تر احترام بگذارند، قدرت او بر دیگران بر حق تر خواهد بود. او ده توصیه را نیز برای افزایش قدرت و احترام رهبر در نزد دیگران بر می شمارد: /ا
اول) متقاعد سازی: در میان گذاشتن دلایل و منطق خود با دیگران، اعلام موضع و نظر رهبری و همزمان با آن احترام عمیق و اصیل به نقطه نظرها و آرای پیروان، پایبندی به حفظ تماس با پیروان تا حصول نتیجه به شکلی که متضمن منافع همگان باشد
دوم) شکیبایی: رهبر باید به رغم همه مشکلات، گرفتاری ها، ناکامی ها و اشتباهاتِ احتمالی پیروان، به چشم انداز بلند مدت خود نظر کند و صرف نظر از همه موانع و مقاومت های کوتاه مدت به هدف های خود پایبند باشد
سوم) وقار و متانت: به جای برخورد تند، شدید و خصمانه به هنگام روبه رور شدن با آسیب پذیریها، افشاگریها و احساسات احتمالی پیروان، از خود وقار و متانت نشان دهد
چهارم) تعلیم پذیری: به این معنا که رهبر خو د را در موضعی احساس نکند که همه جوا بها را می داند و بهتر از هر کس می تواند درباره همه مسائل قضاوت کند و نظر بدهد
پنجم) پذیرش، خودداری از قضاوت و داوری، رعایت امکان در اشتباه بودن و شرطی را برای درست و بر حق بودن خود در نظر گرفتن
ششم) مهربانی، حساس بودن، توجه کردن، محبت نمودن و به خاطر داشتن محاسن و اقدامات مفید دیگران
هفتم) بی آلایشی، جمع آوری اطلاعات دقیق درباره پیروان و نقطه نظرها و چشم انداز های آنان ها؛ ین که چه هستند و چه می توانند بشوند. توجه کامل به نیات، ارزشها و هدف های پیروان به جای توجه صرف به رفتار آن ها
هشتم) رو در رو شدن محبت آمیز، اعتراف به اشتباهات، خطاها و این که پیروان برای اصلاح شرایط چه می توانند بکنند، فراهم آوردن زمینه برای خطر کردن سالم
نهم) مداومت بدین معنا که روش رهبری شما سلطه جویانه و فریب آمیز نیست که به اقتضای شرایط از آن استفاه می کنید و در معرض بحران ها و چالش ها تغییر رنگ می دهید، نشاط دادن، پایبندی و در هر شرایطی به اصول و ارزش های ابراز شده، پایبندی به منش و خویشتن واقعی
دهم) تمامیت وجود، همخوان بودن حرف و احساسات و با افکار و اعمال با توجه به خیر و صلاح دیگران، در صدد اغفال دیگران برنیامدن و استفاده نکردن از فریب و سلطه جویی
اول) متقاعد سازی: در میان گذاشتن دلایل و منطق خود با دیگران، اعلام موضع و نظر رهبری و همزمان با آن احترام عمیق و اصیل به نقطه نظرها و آرای پیروان، پایبندی به حفظ تماس با پیروان تا حصول نتیجه به شکلی که متضمن منافع همگان باشد
دوم) شکیبایی: رهبر باید به رغم همه مشکلات، گرفتاری ها، ناکامی ها و اشتباهاتِ احتمالی پیروان، به چشم انداز بلند مدت خود نظر کند و صرف نظر از همه موانع و مقاومت های کوتاه مدت به هدف های خود پایبند باشد
سوم) وقار و متانت: به جای برخورد تند، شدید و خصمانه به هنگام روبه رور شدن با آسیب پذیریها، افشاگریها و احساسات احتمالی پیروان، از خود وقار و متانت نشان دهد
چهارم) تعلیم پذیری: به این معنا که رهبر خو د را در موضعی احساس نکند که همه جوا بها را می داند و بهتر از هر کس می تواند درباره همه مسائل قضاوت کند و نظر بدهد
پنجم) پذیرش، خودداری از قضاوت و داوری، رعایت امکان در اشتباه بودن و شرطی را برای درست و بر حق بودن خود در نظر گرفتن
ششم) مهربانی، حساس بودن، توجه کردن، محبت نمودن و به خاطر داشتن محاسن و اقدامات مفید دیگران
هفتم) بی آلایشی، جمع آوری اطلاعات دقیق درباره پیروان و نقطه نظرها و چشم انداز های آنان ها؛ ین که چه هستند و چه می توانند بشوند. توجه کامل به نیات، ارزشها و هدف های پیروان به جای توجه صرف به رفتار آن ها
هشتم) رو در رو شدن محبت آمیز، اعتراف به اشتباهات، خطاها و این که پیروان برای اصلاح شرایط چه می توانند بکنند، فراهم آوردن زمینه برای خطر کردن سالم
نهم) مداومت بدین معنا که روش رهبری شما سلطه جویانه و فریب آمیز نیست که به اقتضای شرایط از آن استفاه می کنید و در معرض بحران ها و چالش ها تغییر رنگ می دهید، نشاط دادن، پایبندی و در هر شرایطی به اصول و ارزش های ابراز شده، پایبندی به منش و خویشتن واقعی
دهم) تمامیت وجود، همخوان بودن حرف و احساسات و با افکار و اعمال با توجه به خیر و صلاح دیگران، در صدد اغفال دیگران برنیامدن و استفاده نکردن از فریب و سلطه جویی
از: انسان های موثر، استفن کاوی، مهدی قراچه داغی (مترجم)، نشر پیکان
