محرومیت از لذت تماشای اعدام

حالا که اعدام در ملا عام با دستور رییس قوه قضاییه ممنوع شده با شور و شوق برخی هم وطنان که برای تماشای اعدام با فلاکس چای و زیرانداز عازم میدان های اعدام می شدند چه باید کرد؟! … تماشای بریدن نفَس مجرم گیریم که تنِ یک مجرم بالقوه را بلرزاند و دلی زخم خورده را تسکین دهد، کسی آیا به حالِ عادی شدن تماشای یک انسان تا لحظه مرگ فکری کرده؟ یکی عین خودمان: آدم، بشر، دارنده روح خدایی، کسی که روزی پاک بود، معصوم بود، … اصلا هر که بود؛ نفَس داشت و در همین کوچه و خیابان هایی که ما هستیم بزرگ شد. روی سخن فقط با عادی شدن تماشای مرگ است؛ بالای دار یا غیر آن فرقی نمی کند.

نیاز ضروری به دشمن در عالم سیاست

اکنون در عالم سیاست نیز دشمنی روحانی تر شده است – بسیار زیرکانه تر، بسیار اندیشیده تر، بسیار نرم رفتارتر. کم و بیش هر طرفی شرطِ ماندگاری خود را در آن می بیند که طرفِ دیگر از پانیفتد. شرط سیاستگریِ بزرگ هم همین است. هر سامان نو آفریده ی سیاسی، مانند یک پادشاهی، به دشمن بیشتر نیاز دارد تا به دوست. در ستیز با دشمنان است که خود را ضروری می یابد؛ در ستیز با دشمنان است که او ضروری می شود … غروب بتها / نیچه / ترجمه: داریوش آشوری