خدا خدا می کردم که اینجا اشتباه کرده باشم و نشریه ای که دوستش داشته ام “تیتر فروشی” نکرده باشد ولی آقای سردبیر با اشاره به بدهی های نشریه این تلقی مرا تایید و بر تداوم تیتر فروشی تاکید کرد: “ما تیترمان را به یک فعال اقتصادی فروخته ایم که از ما چشمداشت سیاسی ندارد”. با همه احترامی که برای عزیزان آن نشریه محترم قائلم، همچنان معتقدم ” (لااقل) تیتر اول حرمت دارد و فروشی نیست” و توجیه آقای سردبیر فقط یک شوخی است! البته امیدوارم آن فعال اقتصادی هم چشم پاک باقی بماند و راسته کار خودش را هم تغییر ندهد؛ مثلا یهویی نرود توی خط تولید …. ، نه، اجازه بدهید مثال نزنم! /ا
*
آپ دیت دوم: خیلی برایم جالب شد وقتی متوجه شدم همزمان نیک آهنگ کوثر هم در این باره – یعنی درباره تیتر و خبر فروشی – چیزی نوشته آن هم به بهانه خروج علی دهقان از روزنامه اعتماد. دردناک است واقعا. همه این ها یعنی: “اخلاق روزنامه نگاری! برو به درک” /ا
