امروز صبح را با یک حس ارشمیدسی آغاز کردم؛ من هم مثل ارشمیدس فریاد می زنم: یافتم، یافتم! … کتاب “غروب بت ها” ی نیچه را که می خواندم، ارشمیدس شدم! … من هم به گمانم یافتم؛ راز بازارِ گرمِ سفله پروری را، رمز کار رهبران پوپولیست را، این که چرا فکر نکردن ترویج و تشویق می شود و تقلید را حتی در اصول، عادتمان کرده اند و ما هم پذیرفته ایم، این که چرا بعضی هلاکِ مرید و مرید پروری اند و کسی نیست که بگوید: مرید پروری همان صفر پروری است! نیچه می نویسد: بله؟ در جستجویی؟ دلت می خواهد خود را ده برابر و صد برابر کنی؟ به دنبال پیروانی؟ – پس به دنبالِ صفرها بگرد! … نیچه/ غروب بت ها / ترجمه داریوش آشوری
