جولای 14, 2007 در 5:46 ق.ظ (This Blog, این وبلاگ)
بعضی از دوستان درباره نحوه کامنت گذاشتن در وبلاگم سئوال کرده اند … وقتی روی عبارت “کامنتس” کلیک می کنید پنجره جدیدی با سه گزینه باز می شود که به ترتیب از چپ به راست عبارتند از: یک – گزینه کامنت گذاشتن برای کاربرانی که در بلاگر اکانت دارند، دو – گزینه کامنت گذاشتن برای کسانی که با اسم و مشخصات کامنت میگذارن – واقعی یا مستعار. سه – گزینه مربوط به کسانی که می خوان به صورت ناشناس کامنت بگذارن … متداولترین گزینه، گزینه وسطیه، که منم به دوستان همینو توصیه می کنم. /ا
اما یک خواهش: لطفا بعد از به روز کردن، وبلاگتون رو پینگ کنین. فرم رایگان پینگ را در لیست لینک های وبلاگم می تونین پیدا کنین، البته اگه دقت کنین! در لیستی که این پینگر ارائه می دهد حداقل دو گزینه اول را انتخاب کنید. /ا
2 دیدگاه
جولای 11, 2007 در 9:09 ق.ظ (Mahshad, مهشاد)
3 دیدگاه
جولای 10, 2007 در 7:54 ق.ظ (Mahshad, مهشاد)
۱ دیدگاه
جولای 8, 2007 در 4:38 ق.ظ (Scoffing, طنز)
**
پیر ما را گفتند: چه می کنی؟
گفت: تصویب
گفتند: چه چیز را؟
گفت: من چه دانم؟! /ا
عکس: ص 38 – متن: ص 5
2 دیدگاه
جولای 5, 2007 در 8:51 ق.ظ (Nostalgia, برای دلتنگی ها)
روز مادر مبارک
3 دیدگاه
جولای 4, 2007 در 1:49 ب.ظ (A sense, یک حس)
در بین مراجع، شخصیت هیچ کدام به اندازه شخصیت آیت الله العظمی مرعشی نجفی تحت تاثیرم قرار نمی دهد. مدت هاست قم نرفته ام ولی هر وقت که می روم محال است به زیارت آرامگاهش نروم. لابد می دانید برای گردآوری نسخ خطی کتاب های پرارزش چه سختی هایی را بر خود هموار کرد. می دانست آن چه اسلام را اسلام کرده همین دانشی است که حالا مهجور شده و یا در بهترین حالت در چنبره ایدئولوژی های زحمت زای تفرقه افکن، بیهوده تقلا می کند. از روزگاری که در نجف اشرف به تحصیل و تدریس اشتغال داشته با انجام روزه و نماز استیجاری، کار شبانه در کارگاه برنج کوبی و حذف یک وعده غذا در بیست و چهار ساعت وجوه به دست آمده را صرف خرید کتاب می کرد. گاهی از شدت گرسنگی نیز توان از کف می داد. او کتابخانه ای کم نظیر – سومین کتابخانه جهان اسلام – را در قم از خود به یادگار گذاشت و وصیت کرد او را در همان کتابخانه زیر پای مشتاقان دانایی به خاک بسپارند… امروز تعرفه درمان بیمارستانی را در لندن دیدم که آیت الله فاضل لنکرانی روزهای آخر عمرش را آن جا بود! شما هم ببینید. به راستی چه چیزی در این میانه تغییر کرده؟
3 دیدگاه
جولای 2, 2007 در 12:41 ب.ظ (A sense, یک حس)
اینك
زیباترین صدا، در میهن من
آواز مغرور مردانی ست بیشكست
كه از دروازه مرگ میگذرند. /ا
مردانی كه پیش از مرگ
آینده را زیستهاند
شاعر: ؟
نوشتن دیدگاه
.jpg)
