تقویم را ورق می زنم … یک، دو‚ سه … سی و نه، چهل … چهل روز گذشت … لبخندت تکرار نشد، صدایت هم تکرار نخواهد شد، تا بود تکرار جای خالیت بود … تا هست یاد مهربانی ات با ما خواهد بود … /ا
مارس 15, 2007 در 7:37 ب.ظ (Nostalgia, برای دلتنگی ها)
