راز سر به مُهر

میرکریمی قبل از اینکه برای همیشه از زنجان راهی تهران شود کارمند و حقوق بگیر اداره ارشاد زنجان بود و رییس انجمن سینمای جوان. وقتی که راهی تهران شد با شرکت سبزنما فیلم کارش را در عرصه فیلم و فیلم سازی جدی گرفت. “بچه های مدرسه همت ” سریالی بود که همه از میرکریمی به یاد داریم. چند کلیپ برای برنامه کودک و چند فیلم کوتاه و مستند “از فوتبال تا فوتبال” که شروعی شد برای ساخت سبک تازه ای از برنامه های ورزشی در ایران از جمله کارهای میرکریمی بود.
او در سینما کارش را با “کودک و سرباز” آغاز کرد که مورد توجه منتقدان قرار گرفت ولی نمی دانم چراتا کنون اکران نشده است. “زیر نور ماه” که اولین فیلم انتقادی جدی به روحانیت بود توسط میرکریمی ساخته شد. با اطمینان می توانم بگویم که اکثر شما نام این فیلم را شنیده اید. “اینجا چراغی روشن است” کار بعدی اش بود و بالاخره “خیلی دور – خیلی نزدیک”… سال گذشته این فیلم جوایز مهم جشنواره فیلم فجر را درو کرد.
فردای روزی که “خیلی دور _ خیلی نزدیک” درخشیده بود در محل کارم (همان محل کار قبلی میرکریمی) به یکی از همکاران قدیمی تر درباره میرکریمی می گفتم. او گفت: “آره یادش به خیر! همین جا پشت میزی که تو نشسته ای می نشست … ” .
نمی دانید تا این جمله را گفت چه حالی شدم. حالا من کجا میرکریمی کجا ولی مطمئن بودم و هستم که اگر میرکریمی به نشستن پشت همان میز اکتفا میکرد حالا “خیلی دور – خیلی نزدیک” ی نبود که برود به اسکار… باید می جنبیدم